BlogForumRadyoVideo?


25 Ağustos 2008

aydınlık

Kategori: Şiirler — alisyaasya @ 21:22

aydınlık

Hiçbir vakit tam karanlık değil gece

Kendimde denemişim ben

Kulak ver dinle

Her acının sonunda

Açık bir pencere vardır.

Aydınlık bir pencere

Hayal edilecek bir şey vardır

Yerine getirilecek istek

Doyurulacak açlık

Cömert bir yürek

Uzanmış açık bir el

Canlı canli bakan gözler vardır

Bir yaşam vardır yaşam

Bölüşülmeye hazır.

Paul Eluard

Güneşi Koy Cebine! deniz olursun..

Kategori: Şiirler — alisyaasya @ 10:19

İnsan zaman zaman
Duygularının üşüdüğünü
Kendini yılmış hisseder hayatta
Biraz dur ve düşün
Sevginin sıcaklığını
Mutlu günleri hatırla
Güneşi koy cebine,
ısınırsın

 İnsan zaman zaman
Kendini yalnız, karamsar hisseder
Uzaklaş, koşar adımlarla
Anlamsız karmaşadan, karamsarlıktan
İlkbaharın ilk ışıklarını düşün
Güneşi koy cebine, aydınlanırsın

İnsan zaman zaman
Her istediği olsun ister
Her güne umutla başla
Tomurcuğun, toprağa kavuşması gibi
Ağacın toprağa sarılması gibi içten
Çiçek açmışcasına mutlu
Güneşi koy cebine, yağmur olursun

İnsan zaman zaman
Küçük olaylardan mutlu olur
O anın hiç bitmemesini ister
Hayellerinin gerçek olmasını
Zamanın durmasını
Her anı dalga dalga yaşamak ister
İşte o zaman
Güneşi koy cebine, deniz olursun

 

Orhan Eren Uncu

23 Ağustos 2008

Anneye Özel

Kategori: Şiirler — thecobra @ 21:05

Anne gökte bir ışık, anne parlak bir yıldız
Anne yoklukta bir düş, ayda bir yaldız
Anne tutunulan bir dal, dertlerin garip çizgisi
Anne gözümdeki yaşların bir virane dizgisi

Anne güllerin bezemesi, gülden deste
Anne sözümde tutuklu, tarifsiz beste
Anne yanar yürek, can bitkin kafeste
Anne hasret bağırda, anne içimde aheste

 Anne ızdırabın adresi mahzun yüzün
Anne baharda mazlum, hazanda güzün
Anne çilemde dolmuş ağlar gözün
Anne bahtımda yazılı merhamet sözün

 Anne ayağı altında cennet dizilmiş
Anne yavruya hasret ekilmiş
Anne gül gözlerin gene üzülmüş
Anne hasretine dağlar çözülmüş

Anne gene üzdüler mı seni boynun bükük
Anne dur gökler ağlayacak halin çökük
Anne ümidimde bahtım yırtık sökük
Anne halinde öyle bir naz ki nazlar dökük

Anne kıymeti bilinmeyen ey kutsal güzel
Anne ey kalbin attığı sevgide özel
Anne saçlarımı okşayan şefkatten bir el
Anne versem ömrümü sana olur mu bedel

 Anne zahmetim karnında başladı sana
Anne çocukken neler yaptım anlatır mısın bana
Anne nasıl veririm hakkını beni anlasana
Anne çöl misali susuzum özlemine kalbim nasıl kana

 Anne kaç kere aç kaldın biz yiyelim diye
Anne kaç gününü sana zindan ettik
Anne uykunu aldık mı gözlerinden
Anne kaç gece sardın bizi sabahın ışığına

Anne biliyorum saysan bitmez zahmetin şefkatin
Anne gücüm yetmez satsam dünyayı olmaz bedelin
Anne alsam seni taşısam yüreğimde lime lime
Anne hakkın ödenmez tek kelime

 Anne vursam prangaları gökkuşağına
Anne dağlar devirsem kucağına
Anne güller diksem ocağına
Anne altınlar dizsem bucağına

 Anne yetmez sana yetmez
Anne sen rahmetsin
Anne sen özlemsin
Anne sen en güzelsin
Anne gözümde pınar
Anne içimde damar
Anne acılar yamar

Anne sen var ya bitmeyen dizgi
Anne çatlattın ahengi
Anne sildin güzeli rengi
Anne taçsız sultanım
Anne derdim dermanım
Anne cennet fermanım

Anne lalezar, anne güldeste
Anne en güzel şiir, en güzel beste
Anne kalbimde uhde
Anne dudaklarımda buse
Anne kulak ver bu sese
Anne bak yanan nefese
Anne kuşun çırpınıyor, sığmaz kafese

Anne, anne, gül yüzlüm anne
Anne, anne, canım anne
Kıyamadığım rahmetim anne
Sevgisi bambaşka, benim şefkat denizim anne

Mustafa Çalışkan Manisa

21 Ağustos 2008

AĞLAMAK İSTİYORUM DOYA DOYA

Kategori: Şiirler — garip kaptan @ 16:05

Yorgunum dostlarım
Olamayacağım kadar çok yorgun
Nefesim kesiliyor, boğazımda bir düğüm
Canım çıkacak sanki
Ağlamak istiyorum doya doya

Neden ama neden bu yalnızlığım
Onca kalabalık içinde yalnız kalmak
Aydınlık içinde karanlık yaratmak
Ah bir bilsem nedenini
Ağlamak istoyorum doya doya

Rahatlamak, içimi boşaltmak
Ağlamakta bir nimet çok iyi biliyorum
Ama ben neden ağlayamıyorum
Hüzün çöktü yine deli gönlüme
Ağlamak istiyorum doya doya

Düşünüyorum, belkide yanlış yoldayım
Elimdekilerin kıymetini bilemiyorum
Tek tek kaybediyorum onları,silkelenmek
Aslıma dönmek yeniden başlamak
Ağlamak istiyorum doya doya

Selami YİRİK(Kendi Şiirim)

19 Ağustos 2008

Güven Kaça Usta

Kategori: Şiirler — karabela @ 23:22
Güvendiğim insanlar tek tek sırtımdan vuruyor
Paylaşmak istiyor gönül dost bulamıyor
Derdini anlatırsın saklamasını bilmiyor
Söyle be usta söyle güven kaç para
Hani derler ya güvendiğim dağlara kar yağdı
İşte be usta işte
Kış gelmeden güvendiğim dağlara kar yağdı
Ne olur söyle be usta güven kaç para

Usta ne olur susma öyle
Ne susuyorsun be hadi söyle
Bu devran evet bu devran nasıl döner böyle
Söylesene be usta ne susuyorsun güven kaç para…

 

Yıldırım Deniz